راهنمای کامل خرید دوربین مداربسته: از پیکسل بر متر تا هارد و کابل

اگر همین حالا جست‌وجو کنید، ده‌ها فروشگاه به شما می‌گویند «دوربین ۵ مگاپیکسل بخرید». اما سالی چند بار پیش می‌آید که مغازه‌داری فیلم دزدی را می‌آورد و هیچ‌کس در تصویر قابل شناسایی نیست — با اینکه دوربین ۵ مگاپیکسل بوده. مشکل جای دیگری است: اینکه صورت آن آدم روی حسگر دوربین چند پیکسل جا گرفته. این راهنما همین را قدم‌به‌قدم روشن می‌کند؛ از انتخاب لنز و رزولوشن تا کابل، تغذیه، هارد و اشتباه‌هایی که سیستم را روی کاغذ درست و در عمل بی‌فایده می‌کنند.

۱. مهم‌ترین عدد، رزولوشن نیست: پیکسل بر متر

یک دوربین ۸ مگاپیکسل که کل یک حیاط ۲۰ متری را پوشش می‌دهد، ممکن است صورت‌ها را بدتر از یک دوربین ۲ مگاپیکسل نشان دهد که فقط درِ ورودی را می‌بیند. چون آنچه تعیین می‌کند چهره قابل تشخیص است یا نه، تعداد پیکسل‌هایی است که روی هر متر از صحنه می‌افتد.

استاندارد اروپایی سیستم‌های نظارت تصویری (EN 62676-4) چهار سطح تعریف می‌کند که در عمل خط‌کش خوبی است:

هدف شما	پیکسل بر متر (تقریبی)	یعنی چه
تشخیص حضور (Detection)	حدود ۲۵	می‌فهمید کسی آنجا هست
مشاهده (Observation)	حدود ۶۲	لباس و رفتار پیداست
بازشناسی آشنا (Recognition)	حدود ۱۲۵	کسی را که می‌شناسید تشخیص می‌دهید
شناسایی غریبه (Identification)	حدود ۲۵۰	چهره‌ای که ندیده‌اید قابل شناسایی است

حساب سرانگشتی‌اش ساده است: عرض تصویر به پیکسل را تقسیم بر عرض صحنه به متر کنید. یک دوربین ۲ مگاپیکسل (۱۹۲۰ پیکسل عرض) که صحنه‌ای به عرض ۸ متر را می‌بیند، حدود ۲۴۰ پیکسل بر متر می‌دهد — یعنی درست در مرز شناسایی چهره. همان دوربین اگر صحنه‌ای ۲۰ متری را بپوشاند به حدود ۹۶ می‌رسد؛ خوب برای فهمیدن اینکه کسی رد شده، ناکافی برای اینکه بگویید چه کسی بوده.

نتیجه‌ی عملی: اول تصمیم بگیرید در هر نقطه به کدام سطح نیاز دارید، بعد لنز و رزولوشن را انتخاب کنید. دوربین ورودی و صندوق مغازه باید در سطح شناسایی باشند؛ دوربین کلی حیاط در سطح مشاهده کافی است.

۲. آنالوگ یا تحت شبکه؟ تصمیمی که کل سیستم را شکل می‌دهد

این اولین دوراهی واقعی است و بقیه‌ی انتخاب‌ها از آن بیرون می‌آیند.

دوربین آنالوگ (AHD / HDCVI / TVI)

تصویر روی کابل کواکسیال می‌رود و دستگاه ضبط DVR یا XVR آن را ثبت می‌کند. مزیت‌ها: ارزان‌تر، نصب ساده‌تر، بدون درگیری با شبکه و IP، و پایدار در برابر قطعی اینترنت. محدودیت‌ها: کیفیت در رزولوشن‌های بالا از IP عقب‌تر است، دوربین‌های هوشمند و تحلیل تصویر در این خانواده کمترند، و هر دوربین به یک کابل اختصاصی تا دستگاه نیاز دارد.

دوربین تحت شبکه (IP / PoE)

تصویر دیجیتال روی کابل شبکه می‌رود و NVR آن را ضبط می‌کند. با PoE، برق و تصویر هر دو از یک کابل Cat6 تأمین می‌شوند. مزیت‌ها: کیفیت بالاتر در رزولوشن‌های ۴ مگاپیکسل به بالا، امکانات هوشمند بیشتر (تشخیص انسان و خودرو، خط عبور، هشدار صوتی)، کابل‌کشی تمیزتر و امکان استفاده از سوئیچ میانی. محدودیت‌ها: هزینه‌ی بیشتر، و حساسیت به کیفیت کابل و تنظیمات شبکه.

انتخاب ساده: اگر بودجه محدود است و هدف ثبت عمومی تردد است، آنالوگ ۵ مگاپیکسل انتخاب منطقی و اقتصادی است. اگر پلاک‌خوانی، تشخیص چهره، یا مسیرهای بلند و چند ساختمان در کار است، تحت شبکه بروید. اگر سیستم آنالوگ قدیمی دارید، دستگاه‌های XVR هیبرید هستند و می‌توانند هم‌زمان چند دوربین IP را هم قبول کنند — مهاجرت تدریجی ممکن است.

۳. لنز: تعیین‌کننده‌تر از رزولوشن

لنز مشخص می‌کند دوربین چقدر پهنا می‌بیند و در مقابل، چقدر دور را با جزئیات نشان می‌دهد. مقادیر زیر تقریبی‌اند و بسته به حسگر کمی فرق می‌کنند:

لنز	زاویه دید افقی (تقریبی)	مناسب برای
۲.۸ میلی‌متر	حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ درجه	اتاق، مغازه کوچک، دید عمومی نزدیک
۳.۶ میلی‌متر	حدود ۸۵ درجه	حیاط، راهرو، ورودی — پرکاربردترین انتخاب
۶ میلی‌متر	حدود ۵۵ درجه	مسیر باریک، دید دورتر با جزئیات
۱۲ میلی‌متر	حدود ۳۰ درجه	در ورودی از فاصله دور، مسیر خودرو

اشتباه رایج این است که برای «همه‌چیز را ببینم» لنز ۲.۸ انتخاب می‌شود و بعد معلوم می‌شود صورت‌ها در تصویر بسیار کوچک‌اند. قاعده‌ی ساده: لنز بازتر یعنی صحنه‌ی پهن‌تر و جزئیات کمتر. اگر دو نیاز متفاوت دارید، دو دوربین بگذارید؛ یک دوربین نمی‌تواند هم‌زمان هم کل حیاط را بپوشاند و هم چهره‌ی کسی را که کنار در ایستاده ثبت کند.

دوربین‌های واری‌فوکال (لنز متغیر، مثلاً ۲.۸ تا ۱۲ میلی‌متر) این تصمیم را قابل تنظیم می‌کنند و برای جاهایی که مطمئن نیستید انتخاب امنی هستند — البته گران‌ترند.

۴. دید در شب: جایی که بیشترین نارضایتی ساخته می‌شود

سه فناوری رایج است و هر کدام جای خودش را دارد:

• مادون قرمز (IR): در تاریکی، تصویر سیاه‌وسفید می‌شود. ال‌ای‌دی‌های ۸۵۰ نانومتری برد بیشتری دارند ولی یک تابش قرمز کم‌رنگ دیده می‌شود؛ ۹۴۰ نانومتری کاملاً نامرئی است اما برد کمتری دارد.
• تصویر رنگی در شب (Full-Color): با حسگر نورپذیرتر و یک چراغ سفید کوچک. رنگ لباس و خودرو حفظ می‌شود، که برای پیگیری بعدی ارزش زیادی دارد. اما در تاریکی مطلق و بدون هیچ نور محیطی، به همان چراغ سفید وابسته است.
• دوحالته (Dual-Light): تا وقتی حرکتی نیست با مادون قرمز کار می‌کند و با تشخیص حرکت، چراغ سفید روشن و تصویر رنگی می‌شود. در عمل بهترین تعادل برای بیرون ساختمان است.

عددی که روی جعبه نوشته می‌شود («دید در شب تا ۳۰ متر») در شرایط آزمایشگاهی و برای سطوح بازتابنده است. در حیاط واقعی با چمن و آسفالت تیره، انتظار کمتر از آن داشته باشید.

سه اشتباهی که دید در شب را خراب می‌کنند

1. نصب پشت شیشه: نور مادون قرمز از شیشه بازمی‌تابد و تصویر سفید و مه‌آلود می‌شود. دوربین داخلی پشت پنجره، شب عملاً کور است.
2. دیوار یا سقف نزدیک: اگر لبه‌ی سایه‌بان یا دیوار در چند سانتی‌متری جلوی لنز باشد، نور IR به آن می‌خورد و برمی‌گردد و دیافراگم دوربین بسته می‌شود.
3. تار عنکبوت: گرمای ال‌ای‌دی‌ها حشره را جذب می‌کند و عنکبوت تار می‌تند. تار درست جلوی لنز، شب‌ها تصویر را کاملاً سفید می‌کند. بازدید فصلی و تمیز کردن، ساده‌ترین نگهداری این سیستم است.

۵. بدنه و مقاومت محیطی

برای فضای باز، دو عدد را نگاه کنید:

• IP66 یا IP67: رقم اول یعنی نفوذناپذیری در برابر گردوغبار (۶ = کامل) و رقم دوم در برابر آب (۶ = پاشش قوی، ۷ = غوطه‌وری کوتاه). برای زیر سایه‌بان IP66 کافی است؛ برای جای کاملاً باز و بارانی IP67 مطمئن‌تر است.
• IK08 یا IK10: مقاومت در برابر ضربه. برای ارتفاع کم، ورودی مغازه یا جاهایی که احتمال خرابکاری هست، ارزش دارد.

نکته‌ای که اغلب فراموش می‌شود: خود دوربین ضدآب است، اما محل اتصال کابل‌ها نیست. سوکت‌ها باید داخل باکس ضدآب پشت دوربین بمانند. آب که وارد سوکت BNC شود، چند ماه بعد تصویر برفکی می‌شود و کسی دلیلش را پیدا نمی‌کند.

شکل بدنه هم بی‌تأثیر نیست: بولت (استوانه‌ای) دیده می‌شود و خودش بازدارنده است و سایه‌بان دارد؛ دام (نیم‌کره) کم‌جلوه‌تر است و برای سقف داخلی مناسب‌تر؛ توربو یا چشمی حالت میانی است و چون شیشه‌ی محافظ تخت دارد، انعکاس IR در آن کمتر از دام است.

۶. دستگاه ضبط: DVR، XVR یا NVR

دستگاه ضبط قلب سیستم است و معمولاً کمتر از دوربین‌ها به آن فکر می‌شود. چند نکته‌ی تعیین‌کننده:

• تعداد کانال را یک پله بالاتر بگیرید. اگر امروز ۶ دوربین دارید، دستگاه ۸ کاناله بخرید. اضافه کردن دوربین نهم به یک دستگاه ۸ کاناله یعنی خرید دستگاه دوم.
• کدک H.265 یا H.265+ داشته باشد. نسبت به H.264 تقریباً نصف حجم را با همان کیفیت ضبط می‌کند؛ یعنی با همان هارد، حدود دو برابر روز ضبط.
• تعداد جایگاه هارد (Bay). دستگاه‌های خانگی معمولاً یک جایگاه دارند. اگر ضبط طولانی‌مدت می‌خواهید، مدل دو جایگاهی انعطاف بیشتری می‌دهد.
• در سیستم IP، پورت PoE داخلی. NVR با PoE داخلی شما را از خرید سوئیچ جدا بی‌نیاز می‌کند؛ اما به توان کل (PoE Budget) دقت کنید، نه فقط تعداد پورت.
• خروجی تصویر. اگر مانیتور یا تلویزیون قدیمی دارید، وجود خروجی VGA کنار HDMI را چک کنید.

۷. هارد و مدت ضبط: عددی که باید قبل از خرید حساب شود

«چند روز ضبط می‌ماند؟» پرتکرارترین سؤال بعد از نصب است، در حالی که جای پرسیدنش قبل از خرید است. حساب سرانگشتی:

گیگابایت در روز برای هر دوربین ≈ نرخ بیت (مگابیت بر ثانیه) × ۱۰.۵

نرخ بیت تقریبی با کدک H.265 و صحنه‌ی معمولی: دوربین ۲ مگاپیکسل حدود ۱ تا ۲، دوربین ۵ مگاپیکسل حدود ۳ تا ۴، و دوربین ۸ مگاپیکسل حدود ۶ تا ۸ مگابیت بر ثانیه. پس چهار دوربین ۵ مگاپیکسلی با ضبط پیوسته، روزانه چیزی حدود ۱۳۰ تا ۱۷۰ گیگابایت می‌نویسند؛ یعنی یک هارد ۲ ترابایتی تقریباً دو هفته ضبط نگه می‌دارد. این عدد با شلوغی صحنه بالا و پایین می‌رود: خیابان پرتردد بیشتر، انبار خلوت کمتر.

دو تصمیم دیگر هم روی این عدد اثر می‌گذارند:

• ضبط پیوسته یا مبتنی بر حرکت. ضبط با تشخیص حرکت می‌تواند مصرف را چند برابر کم کند، اما در صحنه‌ی شلوغ (درخت، سایه، باران) عملاً پیوسته می‌شود و گاهی لحظه‌ی حساس را از دست می‌دهد. حالت میانی و منطقی: ضبط پیوسته با کیفیت پایین‌تر به‌علاوه‌ی کیفیت کامل هنگام حرکت.
• نوع هارد. هارد مخصوص نظارت (مثل سری‌هایی که سازنده‌ها با نام Purple یا SkyHawk می‌فروشند) برای نوشتن پیوسته‌ی ۲۴ ساعته طراحی شده. هارد معمولی رومیزی در این سیستم زودتر خطا می‌دهد؛ صرفه‌جویی اولیه‌اش معمولاً گران تمام می‌شود.

اگر می‌خواهید بدون حساب‌وکتاب دستی به عدد برسید، پک‌ساز سایت همین محاسبه را انجام می‌دهد: تعداد دوربین و تعداد روز ضبط را می‌زنید و اندازه‌ی هارد را پیشنهاد می‌دهد.

۸. کابل و تغذیه: جایی که بیشترین خرابی‌ها ریشه دارد

در سیستم آنالوگ معمولاً از کابل ترکیبی (کواکسیال برای تصویر + دو رشته برق) استفاده می‌شود. تصویر روی کواکسیال مرغوب تا فاصله‌های زیاد سالم می‌رسد؛ چیزی که زودتر کم می‌آورد برق است. رشته‌های نازک برق در طول زیاد افت ولتاژ می‌دهند و دوربینی که باید ۱۲ ولت بگیرد، ۹ ولت می‌گیرد: نشانه‌اش تصویر با خطوط افقی، ریستارت‌های تصادفی، یا خاموش شدن دوربین درست وقتی ال‌ای‌دی‌های شب روشن می‌شوند و مصرف بالا می‌رود. برای مسیرهای بلند یا تغذیه‌ی مرکزی، یا سیم برق با سطح مقطع بالاتر بکشید یا آداپتور را نزدیک دوربین بگذارید.

در سیستم تحت شبکه، استاندارد اترنت حدود ۱۰۰ متر است. فراتر از آن به سوئیچ میانی یا اکستندر PoE نیاز دارید. نکته‌ی مهم‌تر جنس کابل است: کابل‌های «CCA» یا آلومینیومی با روکش مس، با اینکه ارزان‌ترند، هم افت بیشتری دارند و هم برای انتقال برق PoE مناسب نیستند. کابل شبکه‌ی تمام‌مس بخرید.

دو نکته‌ی ایمنی که معمولاً نادیده گرفته می‌شود: منبع تغذیه را یک اندازه بزرگ‌تر از مجموع مصرف انتخاب کنید (منبع تغذیه‌ای که مدام در سقف توان کار می‌کند، عمر کوتاهی دارد)، و برای مسیرهای طولانی بیرونی، محافظ صاعقه یا دست‌کم اتصال زمین مناسب بگذارید — در مناطق پرتگرگ و رعدوبرق، همین یک قلم، دستگاه ضبط را نجات می‌دهد.

۹. دیدن تصویر روی گوشی، و امنیت آن

تقریباً همه‌ی دستگاه‌های امروزی با قابلیت P2P عرضه می‌شوند: کافی است دستگاه به اینترنت وصل باشد و QR آن را در اپلیکیشن سازنده اسکن کنید. این ساده‌ترین راه است و به IP ثابت نیاز ندارد.

چند نکته‌ی جدی که اغلب رعایت نمی‌شود:

• رمز پیش‌فرض را عوض کنید. بخش بزرگی از دوربین‌هایی که در اینترنت قابل دسترسی‌اند، با رمز کارخانه رها شده‌اند.
• پورت فورواردینگ را تا جای ممکن باز نکنید. باز کردن پورت روی مودم یعنی دستگاه شما مستقیم روی اینترنت دیده می‌شود. P2P یا VPN امن‌ترند.
• فریمور را به‌روز نگه دارید. آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده معمولاً با یک به‌روزرسانی بسته می‌شوند.
• پهنای باند آپلود را در نظر بگیرید. تماشای هم‌زمان چند دوربین با کیفیت کامل، آپلود خوبی می‌خواهد؛ برای گوشی، استریم فرعی (Sub Stream) گزینه‌ی درست است.

۱۰. قابلیت‌های هوشمند: کدام‌ها واقعاً به کار می‌آیند

«هوشمند» روی جعبه‌ی خیلی از دوربین‌ها نوشته می‌شود، اما تفاوت واقعی را چند قابلیت مشخص می‌سازند:

• تشخیص انسان و خودرو: مهم‌ترین قابلیت کاربردی. هشدارهای بی‌مورد ناشی از باد، گربه و سایه را کنار می‌گذارد و جست‌وجو در ضبط‌ها را واقعاً سریع می‌کند.
• عبور از خط و ورود به محدوده: وقتی فقط یک بخش از تصویر برایتان مهم است (مثلاً دیوار حیاط، نه خیابان).
• هشدار صوتی و نور فلاش: دوربین به‌جای فقط ضبط کردن، واکنش نشان می‌دهد. برای حیاط و انبار بازدارندگی واقعی دارد.
• پلاک‌خوانی: با دوربین معمولی به نتیجه نمی‌رسد. پلاک باید در تصویر دست‌کم حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ پیکسل پهنا داشته باشد، زاویه‌ی دوربین نسبت به مسیر خودرو کم باشد (ترجیحاً زیر ۳۰ درجه) و سرعت شاتر بالا تنظیم شود تا پلاکِ خودروی در حال حرکت کشیده نشود.

۱۱. انتخاب سریع بر اساس محل

محل	پیشنهاد متعارف	نکته‌ی کلیدی
آپارتمان و خانه	۲ تا ۴ دوربین، ۵ مگاپیکسل، لنز ۳.۶	یکی روی در ورودی در سطح شناسایی چهره
مغازه	۴ دوربین، یکی روی صندوق	دوربین صندوق از بالا و روبه‌رو، نه از پشت سر مشتری
انبار و کارگاه	۴ تا ۸ دوربین، دید در شب قوی	پوشش درها و راهروها مهم‌تر از وسط فضاست
ویلا و باغ	دوحالته یا فول‌کالر، بدنه IP67	برق و اینترنت پایدار، و محافظ صاعقه
پارکینگ و ورودی خودرو	دوربین اختصاصی پلاک + یک دوربین دید کلی	پلاک‌خوانی و دید عمومی را از یک دوربین نخواهید

۱۲. هفت اشتباه رایج در نصب

1. نصب خیلی بالا. دوربینی که روی ارتفاع ۴ متر نصب شود فقط فرق سر آدم‌ها را ثبت می‌کند. برای شناسایی چهره، ارتفاع حدود ۲.۵ تا ۳ متر و زاویه‌ی ملایم مناسب است.
2. رو به آفتاب یا نور. دوربینی که روبه‌روی غروب یا چراغ قوی باشد، سوژه را سیاه نشان می‌دهد. یا جهت را عوض کنید یا دوربینی با WDR واقعی بگیرید.
3. یک دوربین برای دو کار. «هم کل حیاط را ببیند هم صورت را» در عمل یعنی هیچ‌کدام.
4. بی‌توجهی به سوکت و محل اتصال. نقطه‌ی ورود آب همیشه اتصالات است، نه بدنه.
5. منبع تغذیه‌ی ضعیف. منبع ارزان، شب‌ها که مصرف بالا می‌رود، تصویر را موج‌دار و ناپایدار می‌کند.
6. هارد رومیزی به‌جای هارد نظارتی. خرابی هارد معمولاً وقتی معلوم می‌شود که به فیلم نیاز دارید.
7. رها کردن سیستم بعد از نصب. ساعت دستگاه، سالم بودن هارد، و تمیزی لنز را فصلی چک کنید. تاریخ و ساعت غلط، ارزش استنادی فیلم را از بین می‌برد.

۱۳. حریم خصوصی و ملاحظات حقوقی

دوربین مداربسته ابزار محافظت است، نه ابزار نظارت بر دیگران. چند اصل که در عمل هم دردسر را کم می‌کند و هم ارزش قانونی فیلم را حفظ می‌کند:

• دوربین را طوری تنظیم کنید که داخل ملک و فضای عمومی مجاور را ببیند، نه داخل خانه یا حیاط همسایه.
• در فضاهای مشترک ساختمان، نصب دوربین معمولاً نیازمند توافق ساکنان است؛ قبل از نصب هماهنگ کنید.
• ضبط صدا حساسیت بیشتری از تصویر دارد. اگر لازمش ندارید، خاموشش بگذارید.
• در محل کسب، نصب تابلوی اطلاع‌رسانی «اینجا دوربین دارد» هم بازدارنده است و هم شفاف.
• دسترسی به تصاویر را محدود نگه دارید و آن‌ها را بی‌دلیل منتشر نکنید.

برای موارد خاص — مثل محل کار با تعداد کارکنان زیاد — بهتر است پیش از نصب با یک مشاور حقوقی مشورت کنید؛ این راهنما جای مشاوره‌ی حقوقی نیست.

۱۴. هزینه‌ی واقعی: اقلامی که در فاکتور اول دیده نمی‌شوند

وقتی قیمت‌ها را مقایسه می‌کنید، معمولاً فقط قیمت دوربین و دستگاه دیده می‌شود. اما آنچه در عمل پرداخت می‌کنید مجموع این‌هاست:

• کابل، به متر. برای هر دوربین، فاصله‌ی واقعی تا دستگاه را حساب کنید، نه فاصله‌ی مستقیم روی نقشه؛ کابل از دیوار و سقف می‌رود و معمولاً ۲۰ تا ۳۰ درصد بیشتر از خط مستقیم است.
• سوکت‌ها. دو سوکت تصویر برای هر دوربین، به‌علاوه‌ی سوکت برق و چند عدد یدک.
• منبع تغذیه یا سوئیچ PoE. در سیستم آنالوگ یک منبع مرکزی، در سیستم IP یا سوئیچ PoE یا دستگاهی با PoE داخلی.
• هارد. جدا از دستگاه فروخته می‌شود و معمولاً یکی از گران‌ترین اقلام پک است.
• باکس پشت دوربین و داکت. اگر کابل‌کشی روکار است، داکت هم به متر اضافه می‌شود.
• اجرت نصب. معمولاً بر اساس تعداد دوربین و متراژ کابل‌کشی حساب می‌شود، و برای مسیرهای سخت (نردبان بلند، سوراخ‌کاری بتن) بیشتر می‌شود.

به همین دلیل مقایسه‌ی «قیمت دوربین» بین دو فروشگاه گمراه‌کننده است؛ چیزی که باید مقایسه شود، قیمت پک کامل با همان تعداد دوربین و همان متراژ است. پک‌های آماده‌ی همین سایت دقیقاً برای همین ساخته شده‌اند: هر قلم با قیمت خودش در فهرست می‌آید و جمع کل معلوم است.

۱۵. برند، گارانتی و چند سؤالی که باید بپرسید

در بازار ایران، تفاوت دو دوربین با مشخصات ظاهراً یکسان معمولاً در سه چیز است: کیفیت حسگر و پردازنده، کیفیت ساخت بدنه و لنز، و پشتیبانی بعد از فروش. قبل از خرید این‌ها را بپرسید:

1. گارانتی چند ماهه است و شرکت گارانتی‌کننده کیست؟ «گارانتی» بدون نام شرکت، در عمل یعنی گارانتی فروشنده.
2. تعویض است یا تعمیر، و مدت رسیدگی چقدر است؟ برای سیستمی که باید همیشه روشن باشد، مدت رسیدگی مهم‌تر از طول گارانتی است.
3. نمونه‌ی تصویر شب همین مدل را دارید؟ بهترین سنجه، فیلم شب از همان مدل در محیط واقعی است، نه عکس کاتالوگ.
4. حسگر و پردازنده چیست؟ رزولوشن به‌تنهایی معیار نیست؛ دو دوربین ۵ مگاپیکسل با حسگرهای متفاوت، شب‌ها کاملاً متفاوت‌اند.
5. بعد از نصب، تنظیم اپلیکیشن و دسترسی از راه دور هم انجام می‌شود؟ بخش زیادی از نارضایتی‌ها از همین‌جاست که سیستم نصب شده ولی روی گوشی کار نمی‌کند.

توصیه‌ی صادقانه: اگر بودجه محدود است، به‌جای خرید تعداد زیاد دوربین ارزان، تعداد کمتری دوربین باکیفیت بگیرید و درست جانمایی کنید. چهار دوربین درست‌نصب‌شده، از هشت دوربینی که همه‌شان تصویر بی‌استفاده می‌دهند ارزشمندترند.

۱۶. جمع‌بندی: از کجا شروع کنیم

ترتیب درست تصمیم‌گیری این است:

1. برای هر نقطه مشخص کنید به «تشخیص» نیاز دارید یا «شناسایی».
2. از روی فاصله و عرض صحنه، لنز و رزولوشن را انتخاب کنید.
3. آنالوگ یا تحت شبکه را بر اساس بودجه و نیاز به قابلیت‌های هوشمند تعیین کنید.
4. تعداد کانال دستگاه را یک پله بالاتر بگیرید.
5. اندازه‌ی هارد را از روی تعداد دوربین و تعداد روز ضبط حساب کنید.
6. کابل، سوکت، منبع تغذیه و باکس ضدآب را از اول در بودجه بیاورید؛ اینها اقلام فراموش‌شده‌ای هستند که کیفیت نهایی را می‌سازند.

اگر می‌خواهید این شش مرحله را نبرید و مستقیم به یک فهرست کامل برسید، دو ابزار روی همین سایت هست: پک‌ساز که با زدن تعداد دوربین، همه‌ی اقلام و قیمت را همان لحظه می‌سازد، و پیشنهاد هوشمند پک که از روی نقشه‌ی محل، تعداد و محل دوربین‌ها را خودش حساب می‌کند. برای دیدن تک‌محصول‌ها هم فروشگاه در دسترس است، و اگر ترجیح می‌دهید با یک نفر حرف بزنید، از صفحه تماس در خدمتیم.